Milan.

Jezeli ktokolwiek zastanawia sie nad gap yearem to z calego mego sarkastycznego serca Wam odradzam. Po 12 miesiacach, ogladajac zdjecia bedziecie wyc z rozpaczy. Ja, za bardzo przywiazuje sie do miejsc. Teraz widzac przypadkiem zdjecie Galerii Vittorio Emanuele, przypomnialam sobie moj pierwszy spacer, od Arco della Pace, po Duomo, idac wzdluz ogrodzenia Parco Sempione, zamiast zrobic skrot przez park. Ten zachwyt na widok Duomo po raz pierwszy. A potem byly juz tylko spontaniczne spotaknia na schodach, ogladanie spacerujacych ludzi, czekanie na znajomych, rozmowy z milymi panami z Egiptu. Szczerze mowiac, nigdy nikomu z nas nie znudzilo sie robienie zdjec tego kosciola. Nigdy.

Mediolan nie jest klasycznie piekny, ale jest niesamowity. Nie mowie tutaj o modelkach, ktore mija sie na kazdym kroku szczegolnie kursujac miedzy Navigli a wlasnie Duomo.W tym miescie kocham wszystko! Nawet okazjonalnie wywieszonego w fajnym miejsc Cristiano Ronaldo w bokserkach Armani.

Tesknie.

A Wam drogie modystki, moge tylko powiedziec, ze w calym miescie jest pare miejsc typu bar/dyskoteka sygnowana Cavalli – generalnie slyszalam o bawiacych sie tam rozwodkach w srednim wieku, ale bylo tez sobotnie przyjecie urodzinowe 5latki, jest tez oczywiscie Armani Cafe…Mnie takie miejsca nie interesuja, ale…